„Dziadek do orzechów” Czajkowskiego w dąbrowskim “Sokole” – zaproszenie

To już staje się swoistą tradycją – na kilka dni przed Świętami Bożego Narodzenia Kino „Sokół”, podobnie jak wiele kin w Polsce, Europie i USA, gromadzi liczne tłumy widzów, wśród nich całe rodziny, szczególnie dziadków i babcie w wnukami na oglądaniu baletu z Teatru Bolszoj w Moskwie z ponadczasowym „Dziadkiem do orzechów” z piękną muzyką Piotra Czajkowskiego. Tak będzie i tym razem, sądząc po rezerwacjach i zapytaniach telefonicznych. Oprócz dąbrowian w fotelach „Sokoła” zasiądą też widzowie z Tarnowa i Mielca – a to już w najbliższą niedzielę 17 grudnia o godz. 15:45 (wprowadzenie do przedstawienia – Paweł Chojnowski, początek spektaklu o 16:00).

Twórczość Czajkowskiego na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci była najlepszym kamieniem probierczym dla wszystkich choreografów. Jego muzyce jest za ciasno w ramach ślicznej bajki dla małych dzieci – wyrywa się w przestrzeń bardziej filozoficznych, dramatycznych rozważań. Jej tajemniczość i podskórny „dreszcz” przez wiele lat nie znajdowały scenicznego wcielenia, udało się to jednak choreografowi Jurijowi Grigorowiczowi i scenografowi Simonowi Wirsaładzeoraz pierwszym wykonawcom głównych ról w tej wersji: Maszy – Jekaterinie Maksimowej i Dziadkowi do orzechów – Władimirowi Wasiljewowi. Z ich współpracy w 1966 roku w Teatrze Bolszoj powstał nowy spektakl.

Balet w dwóch aktach (1892). Libretto Jurija Grigorowicza według opowiadania E.T.A. Hoffmanna, z wykorzystaniem motywów scenariusza MariusaPetipy.

Jurij Grigorowicz prezentuje inne podejście do baletowej bajki: napełnia ją Hoffmannowskim mistycyzmem i tajemniczością. W jego „Dziadku do orzechów” nie ma żadnej przymilności. To nie balet o wyimaginowanym i błogosławionym Królestwie Konfiturowym (Krainie Słodyczy), gdzie na gałązkach choinki rozwieszone są cukierki, orzechy i marcepany, ale o fantasmagorycznych poczynaniach Drosselmeyera, dzięki któremu piękni książęta zwyciężają, reprezentując dobro, a królowie myszy giną wraz ze swoim wojskiem.

Premiera niniejszej inscenizacji Teatru Bolszoj (Państwowego Akademickiego Wielkiego Teatru Rosji): 12 marca 1966 roku. Przedstawienie zarejestrowano podczas transmisji live HD 21 grudnia 2014

Obsada:
AleksandrFadejczew jako radca Sztalbaum
Maria Żarkowa jako jego żona
Anna Nikulina jako Masza, ich córka
Anastazja Sziłowa jako Fryc, brat Maszy.

Artykuł ukazał się dzięki współpracy z Dąbrowskim Domem Kultury w Dąbrowie Tarnowskiej

Dodaj odpowiedź

Twój adres Email nie będzie publikowanyPola wymagane są oznaczone *

*